دسته بندی برای "یادداشت های تلگرامی"

60 خبر

کمدی انسانی
نگاهی به فیلم «کمدی انسانی» ساخته‌ی محمدهادی کریمی؛

تراژدی ایده‌های تلف شده

هفت راه- آرش فهیم: فیلم جدید محمدهادی کریمی یکی از عجیب‌ترین فیلم‌های سال های اخیر سینمای ایران است. فیلمی که نه زمان و مکان در آن قابل شناسایی است، نه آدم‌های آن هویت دارند و نه داستان مشخصی در آن دیده می‌شود. فیلم «کمدی انسانی» قرار است در بستر روایتی تاریخی و یک بیوگرافی ورزشی، […]

۱۹ بهمن ۱۳۹۵
ماجرای نیمروز
نگاهی به فیلم «ماجرای نیمروز» ساخته محمدحسین مهدویان؛

دست نزدن به تیم برنده

هفت راه- علی جعفرآبادی: حالا و با ساخت دومین فیلم، مهدویان به فرم و سبکی مختص به خود رسیده است که فیلم‌های او را با هر اثر سینمایی دیگری متمایز می‌کند. او به کمک جنس تصویربرداری فیلمبردارش، هادی بهروز، و البته با هوشمندی‌اش در انتخاب دوربین شانزده میلیمتری در هر دو اثرش (که حالا استفاده […]

۱۶ بهمن ۱۳۹۵
ماجرای نیمروز
نگاهی به فیلم «ماجرای نیمروز»؛

تاریخ دراماتیک!/ ستاره‌ای در سینمای انقلاب اسلامی

هفت راه- مهدی شیخ‌صراف: «ماجرای نیمروز» در محتوا همان قدر به مستند نزدیک است که در فرم. مهدویان همانقدر بازنمایی واقعیت رویدادهای سال ۶۰ برایش مهم است که نحوه انتقال آن به مخاطب و هم حسی او با ماجرا. ذکر دقیق تاریخ هر رویداد در گوشه پایین تصویر تنها یک نشانه نیست. یک ادعای بزرگ […]

majarayenimrooz16
نگاهی به «ماجرای نیمروز» ساخته‌ی محمدحسین مهدویان؛

از کابوس تا حماسه /تقابل دو دیدگاه «مذاکره‌گرا» و «مبارزه‌جو»

هفت راه- آرش فهیم:  «ماجرای نیمروز» روایتی پرجوش و خروش از روزهایی کابوس‌وار است که با حماسه نجات مییابد. ساختار و محتوای فیلم دقیقا شبیه هم هستند؛ شروع آرام و معمولی فیلم خبر از درجا زدن و تکرار محمدحسین مهدویان در فیلم دوم خود میداد. اما این همه ماجرا نبود، هر چه جلوتر رفتیم، هوای […]

آباجان
نقد فیلم «آباجان» ساخته‌ی هاتف علیمردانی؛

عاقبت پرگویی و آشفته‌گویی

هفت راه- آرش فهیم: هاتف علیمردانی جزو آن دسته از فیلمسازهایی است که طبع خود را در همه ژانرها و موضوعات آزمایش می کند. اما فیلم جدید او «آباجان» منشوری از همه موضوعات است. از دفاع مقدس گرفته تا اجتماعی و سیاسی، از آسیب شناسی روابط دختر و پسر تا نقد ریاکاری و … او […]

۱۴ بهمن ۱۳۹۵
فراری
نقد فیلم «فِراری» ساخته‌ی علیرضا داوودنژاد؛

بازگشت یکه‌سوار

هفت راه- علی جعفرآبادی: فراری خواه ناخواه در دو سطح بررسی خواهد شد: اول به عنوان اثری مستقل؛ و مهم‌تر از آن به عنوان تازه‌ترین فیلم علیرضا داوودنژاد، که مسیر فیلم‌سازی یک دهه اخیرش هر مخاطب پیگیر آثار او را نگران و حتی در مقاطعی (مثل زمانی که بعد از هوو، تیغ زن را ساخت) […]

سوفی و دیوانه
نقد فیلم

کشک بادمجان با اسطوخدوس!

هفت راه- محمدمهدی شیخ‌صراف: فیلم کرم پور ملغمه‌ای است مانند همین غذایی که اسمش را بردیم. یک اجرای تئاتری بین دو بازیگر. دیالوگ پشت دیالوگ. سر تا ته فیلم باید شاهد گفتگوی بی سر و ته همین دو نفر باشیم. آن هم با دیالوگ‌هایی که کوچکترین جذابیتی ندارند. خیال پردازی های دخترکی که ظاهرا قرار […]

ماجان
نقد فیلم ماجان ساخته‌ی رحمان سیفی آزاد؛

چرا فیلم می سازیم؟/ نیازی به فیلمساز شدن مدیران نیست!

هفت راه- محمد رضوانی‌پور: «ماجان» دارای اغلب استانداردهایی است که یک فیلم را تبدیل به گزینه‌ای مناسب برای پر کردن کنداکتور آخر هفته شبکه‌های سیما می‌کند. یک قصه کلیشه‌ای و پر سوز و گداز که می‌تواند به مخاطب تضمین دهد نیازی نیست «حواس جمع» پای فیلم بنشیند. درست مانند یک اُپرای صابونی در تلویزیون. فیلم […]

۱۳ بهمن ۱۳۹۵
ویلایی ها
نگاهی به فیلم «ویلایی‌ها» ساخته‌ی منیر قیدی؛

“سِفر بمباران” / “ویلایی ها”؛ اولین تجربه لذت بخش جشنواره سی و پنجم

هفت راه- علی جعفرآبادی: نوشته‌ی ابتدای فیلم، توصیف دقیقی از کلیت فیلمنامه است : “روایتی از صبوری همسران شهدا در شهرک‌های مسکونی حاشیه‌ی جبهه ” و فیلمنامه از سطح “روایت” چند خرده داستان از دل این موقعیت فراتر نمی‌رود، و عملاً خط قصه‌ی محوری ندارد. خرده داستانها علی‌رغم کشش مناسب و تاثیرگذاری قابل قبول، بر […]

شماره 17 سهیلا
نگاهی به فیلم "شماره 17 سهیلا" ساخته‌ی محمود غفاری؛

دویدن با نفس عمیق در میدان مین

هفت راه- مسعود غزنچایی: فیلم “شماره ۱۷ سهیلا”، فیلمی با بودجه کم و متکی بر شخصیت است، نه رویداد. با توجه به این، فیلمساز/فیلمنامه نویس، باید ابتدا با شخصیت پردازی قوی و شکل گیری انگیزه های فردی، خانوادگی و اجتماعی، زمینه همزادپنداری مخاطب با شخصیت اصلی فیلم را ایجاد کند و با همراهی مخاطب با این […]

۱۲ بهمن ۱۳۹۵
تابستان داغ
نگاهی به فیلم «تابستان داغ» ساخته‌ی ابراهیم ایرج زاد؛

بعضیا داغشو دوست دارن!

هفت راه- علی جعفرآبادی: تابستان داغ اگرچه فیلم اول درخشانی نیست، اما نمی‌توان از تلاش قابل توجه آن در جهت “گرامیداشت داستان” در سینمای بدون قصه‌ی ما چشم‌پوشی کرد. فیلمی داستانگو که ثابت میکند صرف داستانگو بودن به تنهایی نمیتواند تمام بار کیفیت یک فیلم را بر دوش بکشد. پیرنگ فیلم چندان بدیع و دیده […]

چراغ های ناتمام
نگاهی به فیلم «چراغ های ناتمام» ساخته‌ی مصطفی سلطانی؛

ساختار ناتمام، بدون روشنایی

هفت راه- آرش فهیم:  «چراغ های ناتمام» قرار بود یک فیلم عاشقانه دفاع مقدسی باشد. اما نه عشقی در آن دیده می شود و نه حماسه‌ای و منهای این دو، خبری هم از دفاع مقدس نیست. چه؛ همه آنچه دفاع هشت ساله ما را مقدس و متفاوت از رزم‌های معاصر کرد، همین دو بود؛ عشق […]

خانه
نقد فیلم خانه (اِو) ساخته ی اصغر یوسفی نژاد؛

در مذمت پنهان کردن اطلاعات!

هفت راه- محمد رضوانی‌پور: «اِؤ» بر پایه فرمولی ساده ساخته شده: مخفی کردن پر اهمیت‌ترین بخش درام از مخاطب و نمایاندن آن در توئیست پایانی. از ثانیه آغازین فیلم تا دقایقی مانده به پایان با انبوهی از آه و ناله و مرافعه مواجهیم بدون آن‌که در طول این مدت، جایگاه و انگیزه‌‌ کاراکترهای پیش‌برنده‌‌‌‌ی ماجرا […]

۱۱ بهمن ۱۳۹۵
ایتالیا ایتالیا
نگاهی به فیلم «ایتالیا ایتالیا» ساخته‌ی کاوه صباغ زاده:

آب شدن «برفا»

هفت راه- علی جعفرآبادی: قضاوت درباره ی «ایتالیا ایتالیا» سخت است. فیلمی پر از ایده و بازیگوشی خلاقانه، که در نهایت نه تنها به فیلمی درخشان منجر نمی‌شود، بلکه از جایی به بعد اثری خسته‌کننده و یکنواخت است. در سی دقیقه ی ابتدایی، با یک کمدی رمانتیک ایرانیزه شده مواجهیم، که کارگردانش مدام یادآوری می‌کند […]

خانه دیگری
نگاهی به فیلم «خانه‌ی دیگری» ساخته بهنوش صادقی؛

فیلم دیگری …

هفت راه – علی جعفرآبادی: «خانه‌ی دیگری» ترکیبی است از یک ایده‌ی مرکزی غیر قابل هضم و یک کارگردانی ساده‌ی تلویزیونی، با چاشنی مجموعه‌ای از خرده‌ایده‌های روایتی و اجرایی که هیچ یک هم به بار نمی‌نشینند. ایده‌ی محوری قابل فهم و هضم نیست، چرا که اگر تا پیش از تماشای خانه دیگری، بارها و بارها […]