دسته بندی برای "یادداشت های تلگرامی"

95 خبر

در واکنش به اظهارات لیلا حاتمی در جشنواره فیلم برلین:

پاس گل خودی ها یا گدایی فحش در بازار مو بورها!

هفت راه_ مهدی اذرپندار ۱۵ شهریور ۹۳؛ فیلم «قصه ها» رخشان بنی اعتماد با وجود اینکه به زعم بسیاری ضعیف ترین فیلم کارنامه او به خصوص در بخش فیلمنامه نویسی ست، در عین ناباوری جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره ونیز را می گیرد. ماجرا کمی عجیب به نظر می رسد. «قصه ها» برای کسی که فیلم […]

۳ اسفند ۱۳۹۶

غیرت مقدس و هراسِ مغزهای پیر مذاکره

حسین الهام برای آنان که بر اساس کلیشه‌ صد ساله‌ معوّج، تکراری و جامانده از کتاب‌های «صادق هدایت»، سال‌ها درباره غیرت فیلم ساخته‌اند و در بهترین حالت آن «قیصر» را روی سرشان حلوا حلوا کرده‌اند، تصور چهره‌ای دوست‌داشتنی و مورد پسندِ مردم دیندار از غیرت مقدس، ورود به حریم ممنوعه‌ای است که به دلیل تنبلی، […]

۲۴ بهمن ۱۳۹۶
یادداشت علیرضا قزوه در حمایت از ابراهیم حاتمی‌کیا

صدایی از حنجره پاکِ مردی به نام «ابراهیم»!

سیمرغ ساخته هیچ سینماگری نیست. در اصل ما شاعران روزی سیمرغ را ساختیم که اصلا چیزی به نام سینما و سینماگری نبود. اگرچه از جنس همین بازیگران و شومن‌های جادوگر فراوان بودند. امثال بوبکر ربابی دلقک که رئیس عمله طرب سلطان محمود بود و امثال ابودلامه حریص که دلقک و ندیم سه خلیفه سفاک – […]

۲۳ بهمن ۱۳۹۶

برای آنهایی که در این شلوغی می‌خواهند مخاطب حرف‌های حاتمی‌کیا را عوض کنند

رضا کردلو این انگشت‌ها فقط به رشیدپور اشاره نمی‌کنند. به #تلویزیون متناقض و فریبکاری اشاره می‌کنند که در عین ادعای وابستگی به نظام تریبون آدم‌های ضعیف می‌شود. آدم‌هایی که برای نشان دادن خودشان و شهوت آنتن داشتن، همه آن ناچیز آبرو و حیثیت مانده برای صداوسیما را هم از بین می‌برند. داماد رییس شبکه دلش […]

نقض‌های کوچک زنگ زده

محمدمهدی شیخ‌صراف «مضحک!» این واژه کوچکی است برای توصیف آنچه این سال‌ها در داوری جشنوارۀ فیلم فجر دارد اتفاق می‌افتد و هرسال حاد‌تر از قبل می‌شود. متاسفانه هرچقدر هم این کلمه را بافونت بزرگ‌تر بنویسیم و تیتر کنیم و کل صفحه را با «مضحک» پر کنیم نمی‌تواند حق آنچه امسال در این داوری‌ها اتفاق افتاده […]

۲۲ بهمن ۱۳۹۶

لطفا در فیلم‌های ملی بازی نکنید!

رضا کردلو نه این جشنواره، که چند جشنواره اخیر ثابت کرده است بازی کردن در فیلم‌های مردم پسند و ملی عواقب سختی دارد. بایکوت، کنار گذاشته شدن و مورد تخریب قرار گرفتن از سوی جریانی خاص. بازیگران زیادی شاهد این مدعا هستند، اما گاهی اوقات یک بازیگر آن قدر می‌درخشد که نمی‌شود نادیده‌اش گرفت. حتی […]

نگاهی به فیلم تنگه ابوقریب ساخته بهرام توکلی

ابوقریب یک عاشقانه

رضا کردلو سینمای جنگ سینمای غریبی است. آنقدر که در نمایش دفاع، موقعیت جعرافیایی آن گاهی ما را از موقعیت تاریخی غافل می‌کند. جبهه، خاکریز، دوکوهه، ابوقریب و … همه موقعیت‌های مکانی‌اند. تعریف جنگ در موقعیت‌های جغرافیایی و بی‌توجهی به تاریخ وقوع آن، نکته‌ای است که در آسیب‌شناسی سینمای دفاع‌مقدس قابل توجه است. این مساله […]

۱۹ بهمن ۱۳۹۶
نگاهی به فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» ساخته هومن سیدی

خشم و هیاهو

محمد حسین رحیمی مغزهای کوچک زنگ زده کامل‌ترین فیلم هومن سیدی است. حالا هر آنچه او در سینما دوست دارد و در فیلم‌های قبلی‌، نتیجه‌ای آشفته و بی‌انسجام پیدا می‌کردند، مثل قطعات پازلی منظم، در جای درست و دقیق خود قرار گرفته‌اند: آدم‌هایی که در آفریقا و سیزده دوستشان داشت، با چاشنی اغراق بیشتری در […]

۱۸ بهمن ۱۳۹۶
نگاهی به فیلم عرق سرد سهیل بیرقی

سینمای اینستاگرامی

رضا کردلو «عرق سرد» به بهانه‌ی نمونه‌ای خاص و تقریبا استثنایی یک قانون کلی را به چالش کشیده است. فیلم سهیل بیرقی در فرآیند ایجاد این چالش، کنایه‌های سیاسی و اجتماعی کم ندارد. اساسا گویی کنایه‌های سیاسی اولویت بالاتری نسبت به پرداختن به نقد اجتماعی داشته‌اند، آنهم در سطحی کاملا کلیشه و دمده شده. «افروز»( […]

نگاهی به فیلم «امپراتور جهنم» ساخته پرویز شیخ طادی

سینمای زیادی استراتژیک!

هفت راه- امیر ابیلی «سینما»، برای بسیاری از سینماگران ایران- روشنفکر و انقلابی- اساسا غلط جا افتاده است. آن‌ها «سینما» را «ابزاری» برای ارسال «پیام» می‌دانند و وسیله این ارسال پیام را هم «نماد». اما سینما «زبانی»‌ست برای «داستانگویی»، برای «روایت» و هر پیام و داستانی خارج از جهانِ داستان غلط است و آسیب‌زا و […]

نگاهی به فیلم «به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی کیا

خط خنجر «ابوطلحه بلژیکی» بر گلوی «حاج موسی»!

نیما حامی حاتمی کیا در «به وقت شام» دو گروه داعشی را به تصویر می کشد: مجاهدین و تبلیغات‌چی‌ها. جهادی‌ها قمه‌کش و تفنگ به دستند و تبلیغاتی‌ها هفت‌تیرکش و دوربین به دست. مهم ترین تبلیغات‌چی فیلم یک اروپایی به نام ابوطلحه بلژیکی است که وظیفه دارد از جنایات داعش حماسه بسازد و ضعف ایرانی‌ها و […]

۱۷ بهمن ۱۳۹۶
نگاهی به فیلم چهارراه استانبول ساخته مصطفی کیایی

جسارت رفتن در دل آتش

هفت راه- قاسم اکبری پرداختن به حوادثی از جنس آتش سوزی ساختمان پلاسکو جسارتی می خواهد که کمتر در سینمای این روزهای ما یافت می شود. مصطفی کیایی اما این جسارت را داشت و این بار هم کارهای عجیب و غریب شخصیت های فیلم اش را با واقعه ی پلاسکو گره می زند تا هم […]

رستگاری در دل خون

امیر ابیلی «ماجرای نیمروز» با آنکه فیلم دوم کارگردان جوان‌ش بود اما به چنان پختگی تکنیکی رسیده بود و پس از نمایش آنقدر مورد تحسین و تشویق قرار گرفت که تصور تکرار دوباره آن موفقیت و رسیدن به آن درجه از استاندارهای سینمایی-در چارچوب سینمای ایران- برای مهدویان، برای هر مخاطبی کمی از دور از […]

نگاهی به فیلم چهارراه استانبول ساخته ی مصطفی کیایی

یک پلاسکو و یک کارگردان سرحال

مهدی شیخ صراف «چهارراه استانبول» یک کارگردان سرحال دارد که به فاصله یکسال از یک رویداد مهم و تلخ اجتماعی، فیلم سینمایی مربوط به آن رویداد را ساخته است. یک فیلم خوش ریتم سرحال پر از تعلیق و غافلگیری. مصطفی کیایی تا همینجا گل برتری را زده و یک موفقیت برای سینمای ایران رقم زده […]

نقدی بر فیلم لاتاری به کارگردانی محمدحسین مهدویان

دوره‌ات نگذشته “مربی”!

محمدرضا باقری «فقـــــــر و فحشــــا»ی ده‌نمکی اولین اثری بود که خواب از سر مردم پراند و حرفی را که خیلی‌ها درگوشی و با شاید و اما به هم می‌زدند، عیان گفت: « گروهی از دختران ایرانی برای کسب درآمد از طریق فحشا به دبی می‌روند.» حالا ۱۴ سال از فاش حرف‌های مگو گذشته و محمدحسین […]