یک سفر سینمایی با دارودسته فرازمینیها
![](/wp-content/uploads/2024/07/InShot_20240721_175036507-1536x1024-1-e1721618825948-780x470.jpg)
سریال ٨قسمتی «شوگر» روایتی پیچیده را حول یک کاراگاه خصوصی مرموز به نمایش میگذارد که در حین بررسی ناپدید شدن نوه یک تهیهکننده بزرگ هالیوود، با شیاطین شخصی دست و پنجه نرم میکند.این سریال به کارگردانی فرناند ومیرلز وآدام آرکین و خلق آن بر عهده مارک پروتوسویچ است.بازیگران اصلی آن شامل کالین فارل،موول باپتست،ایمی رایان و دنیس بوتسیکاریس هستند.اما ستاره سریال،کالین فارل است که علاوه بر نقش اول، تهیه کننده اجرایی هم محسوب میشود. او را در قسمت اول با اسم جان شوگر میشناسیم. یک کاراگاه خصوصی اتوکشیده،جذاب و کاریزماتیک که در حال اوج گرفتن است. بیش از هر یک اوجهای قبلیش در فیلمهای دیگر.جان شوگر در دستان کالین فارل باهوش، عمیق و سینما دوست است بدون آن که شخصیتی کلیشهای باشد.
سریال «شوگر»، داستانی جذاب را ارائه میدهد که به درون سایههای روان مخاطبانش رسوخ میکند.از نقاط قوت سریال،توسعه شخصیتهاست،تعامل بین کاراگاه شوگر و افراد مختلف درگیر در این پرونده قانع کننده است و اجمالی به پیچیدگیهای زندگی و انگیزههای آنها ارائه میدهد.بیشتر نمایشها قوی شروع میشوند و سپس خاموش میشوند اما این مورد در سریال شوگر بر عکس است.بله میتوان گفت قسمتهای اول و دوم شوگر بسیار کند پیش میرود اما از قسمت های آتی نمی توان ترمز سریال را کشید.
[برای عاشقان نئونوآر]
خالق این سریال دیانای چندین پدر هالیوود را در خود دارد؛ هیچکاک،اورسن ولز،نیکلاس روگ،ترنس مالیک و رومن پولانسکی.در سریال و در هر اپیزود دائم با فلاش بکهای جانبی به فیلمهای نوآر سیاه و سفید دهه ۴۰ روبه رو میشویم و این فضا و ریتم متفاوتی نسبت به سایر سریالها به ما منتقل میکند. در واقع تدوین فیلم شلوغ و تو درتو است و صحنههای حساسی از سریال دائم کات میخورد و ما را به سمت سینمای کلاسیک میبرد و دوباره به حال و هوای قرن بیست و یکم باز میگرداند. در این میان هم جان شوگر، عاشق سینما آن هم سینمای کلاسیک است. به همین علت، این شکل تدوین برای مخاطب آزاردهنده نیست و او را در حین تماشا دچار مشکل نمیکند بلکه باعث همراهی او با ساختار و روایت اثر میشود. مخاطب با این سریال، وارد دنیای مرد سوم، روانی، شهر گناه، غرامت مضاعف، محرمانه لس آنجلس، سانست بلوار و… است و در نهایت باید گفت بیشتر بروی پاشنه همفری بوگارت میچرخد؛یک همفری بوگارت تر و تمیز، اتوکشیده و به روزشده! از این روست که شخصیت شوگر برای هر مخاطبی با هر نوع افکاری بسیار دوست داشتنی است و البته باید اذعان داشت شوگر از قالب استاندارد یک کاراگاه خصوصی،خارج شده است. اما راز اینکه دائم شوگر با خود میگوید:«آزار دادن مردم را دوست ندارد»در چیست؟
[چرا بیگانگان دست از سر ما بر نمیدارند؟]
جان شوگر در سریال دارای یک کاراکتری مرموز، با قدرت هوشیاری ذهن و ساختار زیستی متفاوت با سایرین است. عضو یک جامعه چند زبانی است و رئیسش دائما از وی میخواهد دست از سر این پرونده بر دارد چرا که مشکل ساز میشود…
این سریال جنایی و درام فراتر از داستانی ساده است که ما را مجذوب کند…در نگاه اول به دلیل ریتم تند سریال شاید متوجه ایننکات نمیشدیم امادر نهایت در قسمت هفتم سریال به ما نشان داده شد که داستان این کاراگاه و افرادش بسیار بیشتر از آن چیزی است که به نظر میرسد. آنها عضو یک سازمان مخوف هستند که در ابتدا سازمان جاسوسی به ذهن ما خطور میکند چرا که در ۶ قسمت اول هیچ جزییاتی به مخاطب داده نمیشود، اما در ادامه مخاطبان متوجه میشوند که شوگر و دار و دستهاش موجودات بیگانه و فرازمینی و متعلق به سیاره دیگری هستند. در اینجا پیچش داستانی غیرعادی میشود. ذهن ما را متحیر میکند و دلمان میخواهد دوباره سریال را از ابتدا نگاه کنیم و متوجه سرنخها شویم و بدانیم دلیل اینکه بیگانگان در کاراکترهای پوششی وارد سیاره زمین شدند،چیست؟آیا به دنبال شناختن انسانها هستند؟ از این شناخت چه چیزی عایدشان میشود؟ وچطور توسط یک سناتور شناخته شدند و باید بلافاصله سیاره زمین را ترک کنند؟ و با همه خطراتی که برای جان شوگر وجود دارد، او را برای پاسخ سوالاتش در سیاره زمین باقی میماند و خودش میگوید آدم ها را دوست دارم.
از این رو «شوگر»، مخاطبان را متعجب خواهد کرد و مسلما پاسخ اینسوالها در فصل دوم راهی شبکه استریم اپل تی وی خواهد شد.
حیات بیگانگان برای ما انسانها بسیار جالب است. با اینکه هنوز از وجود آنها در کره زمین اطلاعی نداریم اما تحقیقات بسیار زیادی برای جستجو از نشانههای حیات آنها انجام شده است و حتی رشته مستقلی به نام اختر زیست شناسی در دانشگاهها به وجود آمده است.البته احتمال حیات بیگانگان در جهان هستی وجود دارد؛ آن هم به سه دلیل عمده وسعت جهان، قوانین فیزیکی در هستی و عناصر تشکیل دهنده زندگی.
با اینکه هنوز هیچ شناسهای مبنی بر وجود آنها پیدا نشده اما تاثیر فرهنگی در ادبیات و در داستانهای تخیلی داشته و سالهاست به وجود آنها بر پرده نقرهای و آثار نمایشی پرداخته شده است.آخرین مورد آن هم در مورد سریال «شوگر» صدق میکند.
فرزانه متین
منبع: صبا