یادی از یک فرمانده و راوی شهید

روز سوم عملیات بدر، او را دیدند که با لب خندان، چفیه‌اش را به دو طرف صورت گرفته است. پس از پرس‌وجو مشخص شد که هر دو طرف صورتش ترکش خورده است.

کاوه نبیری در سال ۱۳۴۰ در تهران متولد شد. وی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در پاک‌سازی شهرهای بانه، سردشت، مریوان و پاوه حضوری فعال داشت.پس از پاک‌سازی کردستان از نیروهای ضدانقلاب، به جبهه‌های جنوب رفت. وی در عملیات‌های پیروز فتح‌المبین و بیت‌المقدس، در سمت فرمانده گروهان، نقش بسیار مؤثری داشت. توان فرماندهی، شجاعت، روحیه قوی، تقوی و قدرت برنامه‌ریزی از ویژگی‌های بارزش بود. نظرات نبیری همیشه کارساز بود. اخلاص و صداقت ، شجاعت جوانان و تدبیر و دوراندیشی پیران را یکجا داشت. او در عملیات والفجر مقدماتی عضو واحد عملیات لشکر علی بن ابیطالب (ع) بود و پس‌ ازآن، در سمت فرماندهی گردان علی بن ابیطالب (ع) در کنار نیروهای عاشق بسیجی فعالیتی چشمگیر داشت. خاطره رشادت‌های او در عملیات خیبر، در جزایر مجنون، هنوز در ذهن هم‌رزمانش می‌درخشد. در عملیات بدر، در واحد عملیات لشکر ۱۷ نقش‌آفرینی نمود.

در عملیات‌های والفجر ۸ و کربلای ۴ و ۵ نیز در سمت فرمانده تیپ، لشکر ۱۷ علی بن ابیطالب، نقش بسزایی در پیروزی‌های رزمندگان داشت و همواره معتقد بود سرنوشت جنگ در شلمچه معلوم می‌شود و می‌گفت: پای اعلامیه شهادت ما می‌نویسند «محل شهادت شلمچه». کاوه نبیری به دلیل تسلط بر زبان عربی، مدتی در منطقه بعلبک لبنان، کنار رزمندگان فلسطینی بود. او تا پیش از شهادت، پنج بار مجروح شد.

به گزارش ایسنا، روز سوم عملیات بدر، او را دیدند که با لب خندان، چفیه‌اش را به دو طرف صورت گرفته است. پس از پرس‌وجو مشخص شد که هر دو طرف صورتش ترکش خورده است.

در عملیات والفجر ۸ هم به‌سختی مجروح شد. در عملیات کربلای ۱، عصابه‌دست، به منطقه بازگشت. در عملیات کربلای ۵، درحالی‌که فقط سه روز از آغاز نبرد می‌گذشت (۲۱ دی‌ماه ۱۳۶۵) و صحنه نبرد به‌شدت ملتهب بود، به آرزویش رسید و آسمانی شد.

*****

«علی فتحی ابرکوه» در دوم بهمن ۱۳۳۵ در محله «جوادیه» راه آهن تهران متولد شد.پس از شنیدن فرمان امام(ره) مبنی بر وجوب دفاع از کیان اسلام و نجات «پاوه»، در تاریخ ۵۸/۷/۱ به عضویت سپاه درآمد وبه پاوه اعزام شد. از جمله فعالیت‌های علی در سپاه می‌توان به مسئولیت مخابرات غرب کشور، ناظر تیپ در عملیات بیت‌المقدس، ناظر به اعزام نیرو به «سوریه» و «لبنان»، بازرس دفتر تحقیق  و بازرسی فرماندهی کل سپاه اشاره کرد.

یادی از یک فرمانده و راوی شهید

از اول آبان ماه سال ۱۳۶۴ فعالیت‌های خود را در دفتر سیاسی سپاه «مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس» به عنوان راوی آغاز کرد. در مدت فعالیت خود به عنوان راوی، تعداد ۷ دفترچه،  ۱۱۴ نوار  و ۵ جلد گزارش عملیات از وی به یادگار مانده است.  صبوری، انگیزه بالا در کار، خوش فکر، خوش برخورد، خوش بیان و متدبر در قرآن بودن را می توان از ویژگی های بارز شهید، نام برد. علی سرانجام در تاریخ ۲۴ دی ماه سال ۱۳۶۵ و در  جریان عملیات «کربلای ۵» در شلمچه، براثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

در بخشی از دست نوشته شهید آمده است: چه افتخاری از این بالاتر برای من که در زمانی زندگی می کنم که ولایت فقیه در این مملکت حاکمیت دارد و برای کسی که برای دفاع از حریم ولایت فقیه  با تمام وجود به مقابله برخواسته، از کشته شدن چه باک.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10 + یازده =

دکمه بازگشت به بالا