عصبانیت آمازون از شوخی با مستند همسر ترامپ
درحالیکه مستند جنجالی «ملانیا» با وجود نقدهای منفی و ابهاماتی در مورد کیفیت آن، از حمایت گسترده تبلیغاتی آمازون بهرهمند بوده، یک سینما در ایالت اورگن اعلام کرده که تنها به دلیل شوخیهای روی تابلو اعلان اکران فیلم، تحتفشار آمازون مجبور به لغو نمایش آن شده است.
درحالیکه مستند جنجالی «ملانیا» با وجود نقدهای منفی و ابهاماتی در مورد کیفیت آن، از حمایت گسترده تبلیغاتی آمازون بهرهمند بوده، یک سینما در ایالت اورگن اعلام کرده که تنها به دلیل شوخیهای روی تابلو اعلان اکران فیلم، تحتفشار آمازون مجبور به لغو نمایش آن شده است.
آمازون نمایش مستند «ملانیا»، ساخته برت رتنر، کارگردان متهم به آزار جنسی، را در یک سینمای محلی در ایالت اورگن در غرب آمریکا متوقف کرد؛ تصمیمی که پس از آن گرفته شد که این سینما در تابلوی تبلیغاتی بیرونی خود، با چند جمله کنایهآمیز و شوخطبعانه درباره ملانیا ترامپ فیلم را تبلیغ کرده بود.این اتفاق، در حالی رخداده که خودِ «ملانیا» از ابتدا پروژهای پرحاشیه بوده است: فیلمی که از یک سو در گیشه و توجه عمومی، فراتر از انتظار ظاهر شده و حتی طبق گزارشها «بهترین نمایش یک مستند در یک دهه اخیر» را ثبت کرده، اما از سوی دیگر با موجی از نقدهای تند منتقدان روبهرو شده و کیفیت آن زیر سؤال رفته است.طبق گزارشی که نخست «اورگونیَن» منتشر کرد و سپس «دیلی بیست» در سطح ملی بازتاب داد، یک سینمای اورگنی که سالهاست به شیوههای خلاقانه و طنز برای تبلیغ فیلمها مشهور است، از سوی آمازون تحتفشار قرار گرفت تا نمایش «ملانیا» را متوقف کند.این سینما در تبلیغ اکران هفته گذشته مستند جنجالی آمازون، از جمله چنین جملاتی را روی تابلو نوشته بود «ملانیا پرادا میپوشد؟ جمعه معلوم میشود» (اشارهای به فیلم «شیطان پرادا میپوشد») و نیز—با نقلقولی از کتاب «هنر جنگ» اثر سون تزو—این جمله را نوشت «برای شکستدادن دشمنت، باید او را بشناسی. ملانیا از جمعه شروع میشود.»
این شوخیها، نه توهین مستقیم بودند و نه تبلیغ منفی صریح؛ بلکه دقیقاً همان سبک طنز محلی و کنایهآمیز بودند که این سینما سالها با آن شناخته میشود. اما همین هم کافی بود تا آمازون—شرکتی که در مقیاس جهانی میلیاردها دلار گردش مالی دارد—در برابر چند جمله روی یک تابلو، واکنشی تند نشان دهد.جردن پری، مدیر سینما، میگوید مسئول رزرو فیلم در سینما تماس تلفنی از کسی در آمازون دریافت کرده و از او خواسته شده فیلم را از برنامه بردارد.پری به اورگونیَن گفت: استودیو خوشحال نبود و/یا از برداشت من برای بازاریابی فیلمشان برای مخاطبان خودمان خوشش نیامد.پس از آن، تابلوی تبلیغی سینما به این متن تغییر کرد: آمازون تماس گرفت. تابلوی ما آنها را عصبانی کرد. همه نمایشهای «ملانیا» لغو شد.جنجال پیرامون «ملانیا» فقط به تماس آمازون ختم نمیشود. مدیریت سینما در اینستاگرام اعلام کرد که حتی پیش از لغو نمایش، واکنشهای منفی زیادی از سوی مردم محلی دریافت کرده بودند؛ واکنشهایی که نشان میداد بخش بزرگی از مخاطبانِ منطقه—که گرایش سیاسی چپ دارد—از اینکه سینمای محلیشان «ملانیا» را روی پرده برده ناراحت بودهاند.
در بیانیه اینستاگرامی آمده است: قبل از آن، ایمیلها و پیامهای صوتی و نقدهای بیشمار دریافت کردیم که میپرسیدند چرا اصلاً «ملانیا» را اینجا آوردهایم، یا از بدگویی ما درباره او ابراز انزجار میکردند.در ادامه بیانیه آمده است: حالا که این ماجرا زودتر از موعد تمام شد، این دوشاخه از برق کشیده شد نه بهخاطر اعتراض عمومی بلکه توسط یک مدیر اجرایی شرکتی، ببخشید آمازون، لطفاً اشتراک پرایم من را لغو نکنید.بااینحال، دادههای فروش نشان میدهد این ماجرا نه از سر «حساسیت اقتصادی»، بلکه بیشتر شبیه به واکنش به کنترل تصویر و پیام بوده است. پری میگوید سینمای او در همان یک آخر هفتهای که فیلم را نمایش داد، در مجموع تنها ۱۹۶ دلار بلیت برای این فیلم فروخت. در نگاه اول، این عدد آنقدر ناچیز است که سخت میشود باور کرد حذف فیلم از برنامه یک سینمای کوچک، از منظر مالی برای آمازون اهمیت داشته باشد. در نتیجه، آنچه برجسته میشود، چیزی است که خودِ ماجرا آن را آشکار میکند: «ملانیا» صرفاً یک فیلم نیست؛ یک پروژه سیاسی-رسانهای است که شوخیکردن با آن هم ظاهراً خطقرمز دارد.پری در ادامه توضیح داد که «ملانیا» را به یک دلیل ساده—و نسبتاً بامزه—رزرو کرده بود: باتوجهبه اینکه منطقه گرایش چپ دارد، او فکر میکرد نمایش «ملانیا» خندهدار خواهد بود (ضمن اینکه به گفته او، در آن مقطع زمانی اساساً فیلم جدید زیادی هم برای اکران وجود نداشت).
او گفت: آیا به شکل تصاعدی عجیبتر—تاحدیکه خندهدار شود—نمیبود که [ملانیا] را همینجا نمایش دهیم، در سینمای محلهای شما که آشکارا ضد ساختار حاکم است و گاهی دردسر درست میکند؟اما آنچه قرار بود شوخی باشد، خیلی زود به یک نمونه واقعی از «شوخی ناپذیری قدرت» تبدیل شد: از یک سو بخشی از تماشاگران محلی، از اساس با نمایش فیلم مخالفت کردند؛ و از سوی دیگر آمازون بهجای تحمل طنز، راه را با فشار مستقیم بست.در سطح بزرگتر، این اتفاق یک پرسش مهمتر را هم برجسته میکند: آمازون با این مستند دقیقاً دنبال چه چیزی است؟ فیلمی که طبق گزارشها با وجود «نقدهای بسیار تند» منتقدان، به شکلی کمسابقه برای یک مستند مورد حمایت قرار گرفته، حالا نهتنها از نظر محتوایی، بلکه از نظر مدیریت تصویر عمومی نیز به پروژهای حساس تبدیل شده است.از همینجا، تشکیکها شروع میشود: آیا آمازون صرفاً از یک محصول سرگرمی دفاع میکند؟ یا این مستند بخشی از نوعی معامله بزرگتر—سیاسی، رسانهای یا اقتصادی—با جهان ترامپ است؟
