عقب‌گرد صحت در مسیر سینمایی‌اش!

شاید حداقل امید تماشاگر به فیلمی از سروش صحت، خندیدن و گذراندن لحظاتی مفرح باشد؛ اما «استخر» جز معدودی از شوخی‌های موفق، ماده چندانی برای خنده‌گرفتن از تماشاگرش ندارد.

برای نمونه می‌توان به معضل شوخی‌های تکرارشونده در فیلم اشاره کرد. چند شوخیِ، آن‌قدر بیش از اندازه و بدون خلاقیت تکرار شده‌اند که به جای آن‌که یک شوخی تکرارشونده (Running Gag) جذاب را شکل دهند، مصداق «شورش را درآوردن» می‌شوند. در تکنیک کمدی تکرارشونده، تکرار یک شوخی در موقعیت‌های گوناگون، با تغییری جزئی و در معنایی متفاوت صورت می‌گیرد؛ به‌نحوی که در هر موقعیت، یک مفهوم و حس خاص از یک جمله یا حرکتِ تقریبا مشابه برداشت می‌شود. اما در فیلم «استخر» می‌بینیم که شوخیِ «بیا دست بدیم» چند بار پشت سر هم تکرار می‌شود و به‌سرعت بار کمدی خود را از دست می‌دهد.

در مثالی دیگر، شوخیِ «دستتو از رو شونه من بردار» بارها در فیلم تکرار می‌شود بدون آن‌که تکرار آن موجب ایجاد خنده شود.

فیلم از لحاظ شخصیت‌پردازی و منطق تصمیم‌گیری‌های کاراکترها نیز بسیار پرحفره است. فیلم با جدایی بهار (سحر دولتشاهی) از امیر (امین حیایی) آغاز می‌شود. امیر به‌همراه پسرش درحال تماشای فوتبال است که مینو به او می‌گوید که قصد جدایی از او را دارد. بهار به امیر می‌گوید که «ازت خسته شدم چون نیستی!» و این «نبودن» قرار است با موقعیت تماشای فوتبال به تماشاگر منتقل شود. بیننده اصلا علت این جدایی را درک نمی‌کند. تماشای فوتبال یک موقعیت دم دستی برای به‌تصویرکشیدنِ بی‌اهمیتیِ امیر نسبت به بهار است. بعدا می‌بینیم که امیر کاملا دلبسته و عاشق بهار بوده و حتی حاضر نمی‌شود که رابطه جدیدی را آغاز کند. با این میزان از دلبستگی، تماشاگر متوجه نمی‌شود که چطور امیر در زمان رابطه با بهار، نسبت به او کوتاهی کرده است. در طرف مقابل، فیلم نشانه‌هایی ارائه می‌دهد که با وجود جدایی، بهار کماکان عاشق امیر است. برای مثال در یک موقعیت، بهار پسرش را دعوا می‌کند که درباره پدرش بد صحبت نکند و همچنین از او می‌خواهد که با پدرش تماس بگیرد که مطمئن شود او سالم است. حتی بابا جلال (علیرضا خمسه) هم به بهار یادآوری می‌کند که او هنوز امیر را دوست دارد. با این اوصاف مشخص نیست که چرا بهار تا این حد بدون احساس، درخواست‌های امیر برای آشتی‌کردن را رد می‌کند. رفتارهای امیر در فراق بهار هم بی‌منطق است. مهران مدیری در فیلم به امیر می‌گوید که برای پیداکردن رابطه، یکی از سه معیارِ پول، خوش‌تیپ‌بودن یا بامزه‌بودن، لازم است. امیر حداقل پول و تیپ خوب را دارد اما نمی‌تواند وارد هیچ رابطه‌ای شود.

نقش سهیل، پسر امیر و بهار را سورنا صحت، فرزند سروش صحت، بازی کرده است. این بازی شاید ضعیف‌ترین بازی فیلم است که لطمه جدی به ساخته‌شدن رابطه امیر و سهیل وارد کرده است. دیگر بازی‌های فیلم هم معمولا کلیشه‌ای هستند و چیز خاص و جدیدی برای ارائه ندارند.

مجموعا سروش صحت با «استخر» یک گامِ رو به عقب در مسیر حرفه‌ای خود برداشته است. صحت برای موفقیت در سینما، نیاز به یک تغییر جدی در نگرش سینمایی خود دارد.