سیلی یک کارگردان به ریاکاری برلین

جشنواره‌ برلین ریاکارانه از اسرائیل دفاع می‌کند

سعید قاسمی| رد یک جایزه سینمایی به ظاهر مهم در قلب اروپا، این‌بار نه یک حرکت نمادین ساده، بلکه کیفرخواستی علیه ریاکاری سیاسی غرب بود. کوثر بن‌هنیه کارگردان تونسی فیلم «صدای هند رجب» در مراسمی که با عنوان پرطمطراق «سینما برای صلح» در برلین برگزار شد، از پذیرش جایزه خودداری کرد تا نشان دهد صلحِ بدون عدالت، تنها بزکی دیپلماتیک بر چهره خشونت است. این اقدام، آلمان را در موقعیتی قرار داد که سال‌ها با ادعای دفاع از حقوق بشر، دیگران را مواخذه می‌کرد اما امروز در حمایت از تل‌آویو و سرکوب مردم غزه، در برابر افکار عمومی جهان به چالشی جدی کشیده شده است.

مراسم موسوم به «سینما برای صلح» در حالی در برلین برگزار شد که دولت آلمان طی ماه‌های گذشته به یکی از اصلی‌ترین حامیان سیاسی رژیم صهیونیستی در جنگ غزه تبدیل شده است. در چنین فضایی، کوثر بن‌هنیه، کارگردان تونسی فیلم «صدای هند رجب»، با رد جایزه «ارزشمندترین فیلم» این رویداد، صحنه‌ای متفاوت رقم زد؛ صحنه‌ای که بیش از هر سخنرانی رسمی، تناقض‌های سیاست خارجی برلین را عیان کرد.

بن‌هنیه در سخنان خود تصریح کرد که فیلمش صرفاً روایت مرگ یک کودک پنج‌ساله فلسطینی نیست؛ بلکه افشای سازوکاری است که قتل او و صدها کودک دیگر را ممکن ساخته است. او تأکید کرد آنچه بر هند رجب گذشت، حادثه‌ای استثنایی نبوده، بلکه بخشی از روندی سازمان‌یافته است که با حمایت سیاسی برخی دولت‌های غربی تداوم یافته است. این جملات در پایتخت کشوری بیان شد که سال‌ها با ادعای پیشگامی در دفاع از حقوق بشر، برای دیگر ملت‌ها نسخه سیاسی پیچیده و تحریم و فشار را توجیه کرده بود.

آلمان در سال‌های گذشته همواره کوشیده است خود را نماد مسئولیت‌پذیری تاریخی و مدافع ارزش‌های انسانی معرفی کند؛ اما حمایت بی‌قید و شرط از تل‌آویو در میانه گزارش‌های متعدد از کشتار غیرنظامیان در غزه، این تصویر را مخدوش کرده است. اکنون پرسش جدی افکار عمومی این است که چگونه می‌توان هم‌زمان از صلح سخن گفت و در عمل، در کنار سیاستی ایستاد که نتیجه‌اش ویرانی گسترده و قربانی شدن کودکان است؟

کارگردان تونسی با گذاشتن جایزه بر سکوی مراسم اعلام کرد که اجازه نخواهد داد مرگ قربانیان، به پس‌زمینه‌ای برای نمایش‌های تشریفاتی تبدیل شود. او صلح را مفهومی حقوقی و اخلاقی دانست که بدون پاسخ‌گویی معنا ندارد. این موضع‌گیری، عملاً صنعت سینما و محافل فرهنگی اروپا را نیز با چالشی تازه روبه‌رو کرد؛ چالشی درباره اینکه آیا هنر می‌تواند در برابر سیاست‌های دوگانه سکوت کند یا ناگزیر است موضع بگیرد.

در ماه‌های اخیر نیز جمعی از هنرمندان و چهره‌های سرشناس سینمایی با انتقاد از سکوت جشنواره‌های اروپایی نسبت به تحولات غزه، خواستار شفافیت و مسئولیت‌پذیری شده‌اند. این روند نشان می‌دهد شکاف میان سیاست رسمی دولت‌های غربی و وجدان عمومی هنرمندان هر روز عمیق‌تر می‌شود.

«صدای هند رجب» که پیش‌تر در جشنواره‌های معتبر اروپایی مورد تقدیر قرار گرفته بود، اکنون فراتر از یک اثر سینمایی، به نماد اعتراضی علیه استانداردهای دوگانه بدل شده است. اقدام بن‌هنیه در برلین را باید بیش از یک حرکت شخصی دانست؛ این رخداد آینه‌ای بود که مقابل سیاستمداران آلمانی قرار گرفت تا ببینند بازی‌های سیاسی سالیان گذشته‌شان علیه دیگر کشورها، خصوصا ایران، امروز در دفاع از رژیم صهیونیستی و سرکوب غزه، چگونه به رسوایی آشکار انجامیده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 2 =

دکمه بازگشت به بالا