برخی «تهیه کنندگان» سر نهادهای دولتی «کلاه» میگذارند/ بسیاری از «فیلمهای» تولیدشده توسط «بنیاد فارابی» از نظر «هنری» ارزش چندانی ندارند
«امیرحسین شریفی» مطرح کرد:
«امیرحسین شریفی» با بیان این مطلب که بسیاری از پروژهها با بودجههای بسیار بالا تولید میشوند، اما کیفیت آثار پایین است و حتی بسیاری از فیلمهای تولیدشده توسط بنیاد فارابی، از نظر هنری ارزش چندانی ندارند؛ گفت: فیلمی که پنجاه میلیارد هزینه دارد من وقتی به عنوان یک متخصص محاسبه میکنم متوجه میشوم می توانست با سه میلیارد جمع بشود. این اتفاق به این دلیل است که بلد نیستند و دوستانی دارند که میخواهند در جیبشان پولی وارد کنند. عملا تهیه کنندگان سر نهادهای دولتی کلاه میگذارند.
«امیرحسین شریفی» تهیه کننده پیشکسوت و مطرح سینما با انتقاد و گلایه شدید از ریاست سازمان سینمایی اظهار داشت: اخیراً به رئیس سازمان سینمایی، جناب آقای فریدزاده، نامهای ارسال کردم. در این نامه توضیح دادم که دفتر من در جریان جنگ دوازده روزه دچار خسارت شد و آرشیو شخصی و برخی پروانههای مالکیت من از بین رفتند. درخواست کردم که این موارد بازیابی و تحویل شود، اما متأسفانه پس از یک ماه نامه فقط به بنیاد فارابی ارجاع شد و هیچ اقدام مؤثری انجام نگرفته است.
وی افزود: واضح است که ایشان شناخت کافی از سازوکار سینما ندارند. آقای فریدزاده این کاره نیستند. چنین وضعیتی وقتی سازمان سینمایی را در اختیار دارند، مشکلات زیادی ایجاد میکند. اگرچه برخی از همکاران سابق ارشاد به من گفتند بدون نامهنگاری، پروانهها و آرشیو مورد نیاز من را در اختیارم قرار می دهند، اما متأسفانه این روند دچار پیچیدگی و تأخیر شد. من همینجا فهمیدم که آقای فریدزاده چطور میخواهد سیاست گذاری جشنواره جهانی فجر را راهبری کند. خب این کار غلط هست.
تهیه کننده فیلم های سینمایی «آوازهای سرزمین من» و «کبریت سوخته» تصریح نمود: آدم های ناآگاهی داریم. رابطه است. هرکس وارد سازمان سینمایی می شود با رابطه است و این خیلی بد است. هر کسی وارد سازمان سینمایی می شود با رفیق و دوستان خود جمع میشوند. بسیاری از پروژهها با بودجههای بسیار بالا تولید میشوند، اما کیفیت آثار پایین است و حتی بسیاری از فیلمهای تولیدشده توسط بنیاد فارابی، از نظر هنری ارزش چندانی ندارند.
شریفی با انتقاد از تهیه کنندگان نهادهای دولتی اظهار داشت: همچنین، برخی تهیهکنندگان با دریافت بودجههای کلان، آثار خود را تولید میکنند که حتی در مقایسه با هزینه واقعی، چندین برابر صرف شده است. شاید بتوان گفت پانزده برابر هزینه لازم خرج یک فیلم میشود. این روند نشان میدهد که نه تنها سیاستگذاری غلط است، بلکه سوءاستفادههای مالی و ارتباطات ناسالم نیز در این حوزه وجود دارد.
وی به سینماپرس افزود: فیلمی که پنجاه میلیارد هزینه دارد من وقتی به عنوان یک متخصص محاسبه میکنم متوجه میشوم می توانست با سه میلیارد جمع بشود. این اتفاق به این دلیل است که بلد نیستند و دوستانی دارند که میخواهند در جیبشان پولی وارد کنند. عملا تهیه کنندگان سر نهادهای دولتی کلاه میگذارند.
«امیرحسین شریفی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: اخیرا گروهی از بازنشستگان صدا و سیما هم شرکت فیلم در یوتیوب ایجاد کردند و فیلم های ما را در یوتیوب بارگزاری می کنند و از طریق آن درآمد زایی میکنند خب این کار دزدی هنری است. یا در گذشته قراردادی بسته اند که فیلم سینمایی من را یک بار در تلویزیون پخش کنند اما صدبار آن را پخش کردند و وقتی اعتراض میکنیم می گویند قرارداد شما مادام العمر بوده. کجای دنیا یک اثر هنری بصورت مادام العمر به جایی داده میشود.
