تغییر کنداکتور تلویزیون ادامه دارد؛ شبکه دو در مسیر یک تجربه تازه
شبکه دو با تغییر الگوی پخش سریالها، از شهریورماه سه مجموعه را در روزهای زوج، فرد و جمعه روی آنتن میبرد.
مرکز سیمرغ از تغییر جدول پخش تولیدات نمایشی شبکه دو سیما خبر داد؛ تغییری که میتواند نشانهای از بازگشت تدریجی تلویزیون به الگوی پخش هفتگی سریالها باشد.
بر اساس این تصمیم، از ابتدای شهریورماه تا آغاز ماه مبارک رمضان، شبکه دو هر هفته سه سریال را با الگویی متفاوت روی آنتن میبرد؛ یک مجموعه در روزهای زوج، یک سریال در روزهای فرد و یک اثر نیز بهصورت ویژه در روزهای جمعه پخش خواهد شد.
سریالهای «اکسیر»، «با عرض معذرت» و «آقای قاضی» از جمله آثاری هستند که در این جدول پخش جدید شبکه دو قرار گرفتهاند.
به گزارش تسنیم، این تغییر در حالی اتفاق میافتد که تلویزیون طی سالهای گذشته تلاش کرده بود با افزایش تعداد شبهای پخش سریالها، مخاطب را به تماشای روزانه آثار نمایشی عادت دهد. حالا اما شبکه دو با الگویی متفاوت، بار دیگر پخش هفتگی و فاصلهدار سریالها را در دستور کار قرار داده است.
آیا تلویزیون به کنداکتور هفتگی برمیگردد؟
پخش شبانه سریالها در سالهای گذشته با هدف حفظ ارتباط مستمر مخاطب با داستان و جلوگیری از فاصله گرفتن او از مجموعهها شکل گرفت؛ اما تجربه نشان داده است که صرفاً افزایش تعداد قسمتهای پخششده در هفته، نمیتواند تضمینی برای جذب مخاطب باشد.
اگر یک سریال از فیلمنامه قدرتمند، شخصیتپردازی مناسب و تعلیق کافی برخوردار نباشد، تفاوت چندانی نمیکند که هر شب روی آنتن برود یا هفتهای یک قسمت از آن پخش شود.
در مقابل، پخش هفتگی یک سریال میتواند فرصت بیشتری برای دیدهشدن و شکلگیری گفتوگو درباره آن ایجاد کند. در چنین مدلی، پایان هر قسمت اهمیت بیشتری پیدا میکند و گرههای داستانی، تعلیق و غافلگیری میتوانند مخاطب را برای تماشای قسمت بعد منتظر نگه دارند.
از این منظر، تغییر الگوی پخش شبکه دو را نمیتوان صرفاً یک جابهجایی در جدول پخش دانست؛ این اتفاق زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بخشی از یک سیاست تازه برای ارتقای کیفیت تولیدات نمایشی تلویزیون باشد.
پخش هفتگی؛ فرصت بیشتر برای دیدهشدن
یکی از مزیّتهای پخش هفتگی این است که عمر یک سریال در کنداکتور افزایش پیدا میکند. سریالی که با پخش فشرده ممکن است طی چند هفته به پایان برسد، در الگوی هفتگی میتواند برای ماهها در معرض دید مخاطب باقی بماند.
این مدل همچنین فرصت بیشتری برای تبلیغات، معرفی اثر و ایجاد انتظار میان مخاطبان فراهم میکند. در واقع، فاصله میان قسمتها میتواند به عاملی برای شکلگیری بحث و گمانهزنی درباره ادامه داستان تبدیل شود؛ اتفاقی که در صورت طراحی درست فیلمنامه، به افزایش کشش سریال کمک خواهد کرد.
البته این الگو یک شرط اساسی دارد: هر قسمت باید آنقدر جذاب باشد که مخاطب حاضر باشد برای قسمت بعدی یک هفته صبر کند.
شبکه دو در مسیر یک تجربه تازه
تغییر کنداکتور شبکه دو در چارچوب سیاست جدید سیمافیلم برای ایجاد تنوع بیشتر در جدول پخش سریالهای تلویزیونی انجام میشود. مهدی نقویان، رئیس سیمافیلم، نیز پیشتر از اجرای الگوی تازهای برای پخش آثار نمایشی در شبکههای یک، دو و سه خبر داده بود.
به گفته او، این مدل با هدف پاسخگویی به سلیقههای مختلف مخاطبان و بر اساس نظرسنجیها و بررسی مدلهای متنوع پخش طراحی شده است. قرار است اجرای این الگو با اطلاعرسانی و برنامههای تبلیغاتی همراه باشد تا بهتدریج در سبد تماشای خانوادهها تثبیت شود.
در این میان، شبکه دو به دلیل همکاری با مرکز سیمرغ، این مدل جدید را در جدول پخش خود اجرا میکند و سه اثر نمایشی را در قالب روزهای زوج، فرد و جمعه در اختیار مخاطبان قرار خواهد داد.
رقابت با نمایش خانگی؛ مسئله فقط کنداکتور نیست
تغییر شیوه پخش سریالها در شرایطی انجام میشود که تلویزیون همچنان با رقابت جدی پلتفرمهای نمایش خانگی برای جذب مخاطب روبهروست.
در چنین رقابتی، تغییر کنداکتور بهتنهایی نمیتواند معادله را تغییر دهد. مخاطب امروز بیش از گذشته انتخابهای متنوعی دارد و برای همراه شدن با یک سریال، علاوه بر زمان پخش، به قصه، بازیها، کیفیت تولید و جذابیت روایت توجه میکند.
بنابراین اگر قرار است بازگشت به پخش هفتگی به یک سیاست پایدار تبدیل شود، باید همزمان سرمایهگذاری روی فیلمنامه، کیفیت تولید، تبلیغات و طراحی درست پایان قسمتها نیز جدی گرفته شود.
رمضان و نوروز؛ استثناهای کنداکتور هفتگی
بر اساس توضیحات رئیس سیمافیلم، ماه مبارک رمضان و ایام نوروز از الگوی پخش هفتگی مستثنا خواهند بود؛ چراکه تغییر سبک زندگی و عادات تماشای مخاطبان در این مناسبتها، نیاز به کنداکتور شبانه را افزایش میدهد.
بر این اساس، در این مقاطع همچنان امکان پخش سریالها بهصورت شبانه وجود خواهد داشت و الگوی هفتگی، عمدتاً در سایر ایام سال دنبال میشود.
حالا باید دید تجربه جدید شبکه دو با سریالهایی مانند «اکسیر»، «با عرض معذرت» و «آقای قاضی» تا چه اندازه میتواند نظر مخاطبان را جلب کند و آیا این تغییر، مقدمهای برای تثبیت دوباره پخش هفتگی سریالها در تلویزیون خواهد بود یا صرفاً تجربهای موقت در کنداکتور شبکهها.
در نهایت، پاسخ این پرسش بیش از آنکه به «هفتگی یا شبانه» بودن پخش وابسته باشد، به یک مسئله اساسیتر برمیگردد: آیا سریالهای تلویزیونی آنقدر جذاب هستند که مخاطب برای قسمت بعدی یک هفته منتظر بماند؟
