«پسر پرومکس»؛ روایتی متفاوت از سبک زندگی شهید محمدحسین حدادیان

مریم شکیبا، نویسنده کتاب «پسر پرومکس»، درباره انتخاب عنوان این اثر گفت: عنوان «پسر پرومکس» عامدانه انتخاب شد تا مخاطب از همان ابتدا با این پیش‌فرض وارد کتاب شود که قرار است با یک جوان متعلق به همین نسل روبه‌رو شود؛ نسلی که تکنولوژی، شبکه‌های اجتماعی و ظاهر آراسته بخشی از زندگی روزمره‌اش است. می‌خواستم مخاطب پیش از آنکه با واژه «شهید» مواجه شود، محمدحسین را به‌عنوان یک جوان معمولی ببیند؛ جوانی که دغدغه‌های امروزی دارد، اما در بزنگاه‌های زندگی، انتخاب‌های متفاوتی می‌کند.

وی با اشاره به تلاش خود برای شکستن کلیشه‌های رایج درباره شهدا افزود: یکی از مهم‌ترین اهداف کتاب همین بود. گاهی در روایت شهدا آن‌قدر بر جنبه‌های قدسی تأکید می‌شود که مخاطب احساس می‌کند آن‌ها از جنس دیگری بوده‌اند، در حالی که محمدحسین دقیقاً در دل همین جامعه زندگی می‌کرد. او جوانی خوش‌پوش، اجتماعی و پرانرژی بود، اما ایمان و اخلاق، جهت زندگی‌اش را تعیین می‌کرد. می‌خواستم نشان دهم دینداری منافاتی با جوان بودن و زندگی در دنیای امروز ندارد.

شکیبا درباره تمرکز کتاب بر سبک زندگی شهید به جای روایت صرف شهادت گفت: این انتخاب کاملاً آگاهانه بود، زیرا شهادت نتیجه یک سبک زندگی است، نه یک اتفاق ناگهانی. اگر مخاطب بداند محمدحسین چگونه زندگی می‌کرد، چگونه تصمیم می‌گرفت و چگونه با اطرافیانش رفتار می‌کرد، بهتر می‌تواند علت رسیدن او به آن جایگاه را درک کند؛ به همین دلیل تمرکز کتاب بیشتر بر زندگی روزمره و شخصیت اوست.

این نویسنده درباره معیار انتخاب خاطرات نیز در گفت‌وگو با خبرنگار مهر توضیح داد: ملاک اصلی من تأثیرگذاری هر خاطره در شناخت شخصیت محمدحسین بود. سعی کردم خاطراتی را انتخاب کنم که هر کدام بخشی از اخلاق و نگاه او به زندگی را نشان دهند. برخی خاطرات، هرچند ارزشمند بودند، اما یا تکرار همان ویژگی‌ها بودند یا در چارچوب حجم کتاب نمی‌گنجیدند؛ بنابراین برای حفظ انسجام روایت کنار گذاشته شدند.

وی درباره منابع کتاب اظهار کرد: «پسر پرومکس» از آثار و اسناد منتشرشده درباره شهید، به‌ویژه کتاب «آرام جان»، بهره گرفته است. این اثر بر پایه روایت‌های مستند خانواده و اطرافیان شهید محمدحسین حدادیان شکل گرفته که از مصاحبه‌های مستقیم با نزدیکان ایشان به دست آمده و به طور کامل راستی‌آزمایی شده است.

شکیبا درباره مخاطبان جوان کتاب گفت: فکر می‌کنم جوان بیست‌ساله امروز بیش از هر چیز با طبیعی بودن زندگی محمدحسین ارتباط برقرار کند؛ اینکه ببیند او شبیه خودش بوده، جوانی که آرزو، نشاط، دوستان و علایق شخصی داشته، اما در عین حال اصولش را فراموش نکرده است. همین نزدیکی، شخصیت او را برای مخاطب باورپذیرتر می‌کند.

وی درباره تفاوت این اثر با کتاب «آرام جان» نیز بیان کرد: طبیعتاً آثاری مانند «آرام جان» در شناخت بهتر زندگی شهید برای من مفید بودند، اما تلاش کردم هدفم بازنویسی صرف نباشد، بلکه با انتخاب زاویه دیدی متفاوت، بیشتر بر معرفی محمدحسین به‌عنوان یک جوان امروزی تمرکز کنم. این روایت‌ها با چینش و پرداختی تازه ارائه شدند تا کتاب هویت مستقل خود را داشته باشد.

نویسنده «پسر پرومکس» در پایان گفت: اگر قرار باشد مخاطب پس از بستن آخرین صفحه کتاب تنها یک تصویر از شهید محمدحسین حدادیان با خود ببرد، دوست دارم آن تصویر، یک جوان مؤمن و شبیه نسل امروز باشد؛ جوانی که در همین زمانه زندگی کرد، با همان امکانات و چالش‌هایی که همه ما داریم، اما انتخاب‌هایش او را به قله رساند. اگر مخاطب به این باور برسد که می‌توان در دنیای امروز زندگی کرد و در عین حال اهل ایمان، مسئولیت و فداکاری بود، احساس می‌کنم کتاب به هدف خود رسیده است.