فردوسیپور هم نیروی نیابتی دارد!
ایمان عظیمی| تا زمانیکه تنها صداوسیما متولی تولید محتوای سرگرمکننده بود، بخش خصوصی دائم نق میزد و شکایت میکرد که چرا ما در کشور خود تلویزیون خصوصی نداریم تا بتواند بهواسطه آن تمام سلایق موجود را انعکاس دهد. بسیار خوب، این حرف روی کاغذ بهظاهر منطقی بهنظر میرسید و آدمی را به فکر وامیداشت که واقعا چرا باید تلویزیون رسمی کشور بهتنهایی تمام بار تولید محتوا برای مخاطبان میلیون را به دوش بکشد، آنهم در حالیکه ظرفیت عظیمی پشت درهای سازمان برای انجام این امر وجود دارد! پس نباید سخت گرفت و اجازه داد که بقیه هم با تمام ظرفیت و توانشان به میدان بیایند و به رقابت سالم با رسانه ملی بپردازند. سالها بعد اگرچه ما سازوکاری مثل صداوسیما نداشتیم، اما پلتفرمها با برخورداری از اقتصاد سیاسی قدرتمندی که پشتشان قرار گرفته بود توانستند به رقیبی برای صداوسیما تبدیل شوند.
یکی از این برنامهها «فوتبال ۳۶۰» با محوریت مجری مخلوع تلویزیون، عادل فردوسیپور است که از همان آغاز دست بر روی شکاف میان بخشی از طبقه متوسط و نظام گذاشت تا بتواند از این نمد کلاهی برای خود ببافد. بهتازگی، یکی از نوچههای مجری برنامه بهتاریخپیوسته نَوَد در بهاصطلاح محتوایی که برای جام جهانی ۲۰۲۶ تدارک دیده کارهایی کرده است که اگر از طرف مقابل سرمیزد، امثال فردوسیپور برایش دست میگرفتند و در فضای واقعی و مجازی بیآبرویش میکردند.
این فرد، یعنی ابوطالب حسینی در گفتوگو با نابینایی که در حاشیه یکی از بازیهای پرسپولیس به «علی پروین» توهین کرده بود قرار گرفت تا حمله، فحش و ناسزا به کسانیکه مانند او و اربابش فکر نمیکنند را عادی جلوه دهد. مسئله مهمتر اما آنجاست که فردوسیپور بهعنوان اسطوره سواد و آدابدانی آنقدر جرئت ندارد که برای عقدهگشایی از خودش مایه بگذارد و افراد بیمایهتر از خویش را جلوی دوربین میفرستد تا این وظیفه را انجام دهند. آری، برونسپاری تولید محتوا به بخش خصوصی، آنهم وقتیکه قوانین مشخص و مدونی در زمینه تنظیمگری وجود نداشته باشد این بلایا و فجایع را هم به بار میآورد.
