آفتابگردانهایی که «کلیمت» کشید
به مناسبت زادروز «گوستاو کلیمت»، به سراغ آثار کمتر دیدهشدهاش میرویم که در آنها به جای تجملِ پرترههای معروف، گرمای طلاییِ تابلو را در گلهای آفتابگردان با نگاه منحصربهفرد او دنبال میکنیم.
«گوستاو کلیمت» نقاش اتریشی چیرهدست که امروزه به عنوان یکی از گرانترین نقاشان جهان شناخته میشود و با رکوردشکنی برای پرتره «الیزابت لدرر» به تیتر رسانههای جهان تبدیل شد، ۱۶۴ سال پیش در چنین روزی (۱۴ جولای) متولد شد. او پسر زرکوبی ماهر بود که هنر ظریف کار با طلا را از کودکی به او آموخت. این پیشینه، بعدها در «دوره طلایی» آثارش شکوفا شد؛ جایی که تزئینات زرین، به امضای همیشگی نقاشیهایش تبدیل شد.
به گزارش ایسنا، اما در کارنامه پربار این هنرمند نقاشیهایی به چشم میخورند که بیآنکه از ورقههای بیشمار زرفام این هنرمند بهره برده باشند، اما گرمای طلایی بوم، همچنان وابستگی اثر به دوره طلایی را فریاد میزند. یکی از این نقاشیها، مجموعه تابلوهایی است که «کلیمت» با موضوع آفتابگردان کشید.
نقاشی «آفتابگردانها» در میان نقاشیهایی که «کلیمت» از درختان و گُلها کشید، متفاوت است؛ چرا که به نظر میرسد عنصری مشخصا انسانوار در آن وجود دارد. برخلاف آفتابگردانهای مشهور «ونگوگ» که چیده شدهاند و در یک گلدان قرار گرفتهاند و طبیعت بیجان هستند، «آفتابگردانها» که توسط «کلیمت» نقاشی شده است، همچنان در مکانِ خود یعنی در باغ در حال رشد هستند و جزئیاتی از یک منظره در نظر گرفته میشوند، اما شاید چیزی که «آفتابگردانها» اثر «کلیمت» را به اثری قابلتوجه تبدیل میکند، فرم و برگهای آن باشد که به طرز چشمگیری شبیه به فرم عاشقان در «بوسه» است. این دو اثر برای نخستین بار در سال ۱۹۰۸ در نمایشگاه هنر وین به نمایش درآمدند.
چند سال بعد «کلیمت» نقاشی مشابهی را با عنوان «باغ مزرعه با آفتابگردانها» در سال ۱۹۱۳ میلادی خلق کرد که حس یک فضای باز و پرنشاط را منتقل میکند و بیشتر شاخصههای یک منظره را دارد. علاوه بر گلهای آفتابگردان، انبوهی از گلهای رنگارنگ دیگر نیز در سراسر باغ دیده میشوند که یک ترکیب غنی و شاد خلق کردهاند.
