خانه برجعاجنشینان سینما
نشست رسانهای خانه سینما با حضور محمدمهدی عسگرپور، رئیس هیات رئیسه، و همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، شنبه ۲۱ شهریورماه در روز گرامیداشت سینما برگزار شد. در این نشست، بخش قابل توجهی از صحبتها به مسئله شعارنویسی روی دیوار خانه رضا کیانیان اختصاص یافت؛ در حالی که مسائل بنیادینتری چون وضعیت معیشتی اعضای خانه سینما به سادگی از کنار آن رد شد.
مسعود حنیفی| قابل تأمل است که دو سال از پرداخت عیدی به اعضای این نهاد میگذرد، در حالی که ۳۰ صنف از مجموع ۳۲ صنف خانه سینما، مدتهاست درخواست رسیدگی به وضعیت معیشتی و پرداخت عیدی خود را مطرح کردهاند، ولی تاکنون هیچ پاسخ مشخصی دریافت نکردهاند.
از سوی دیگر، حضور مدیرعامل خانه سینما در شورای پروانه نمایش، منطقی به نظر نمیرسد و جایگاهی در نظام نظارتی ندارد. معمولاً متولی خانه سینما نباید در آخرین حلقه ممیزی فیلمها نقش داشته باشد، زیرا این موقعیت، تضاد منافع آشکاری ایجاد میکند. خانه سینما از یک سو مخالف سازوکار شورای پروانه است و از سوی دیگر با سینمای زیرزمینی مخالفت میکند؛ در حالی که این دو رویکرد با هم همخوانی ندارند. اگر شورای پروانه به عنوان مانعی برای اکران فیلمها دیده میشود، پس سینمای زیرزمینی بهطور طبیعی راهکاری برای دور زدن آن محدودیتها خواهد بود.
در این شرایط، خانه سینما بهجای پرداختن به نیازهای روزمره اعضای خود، درصدد ایجاد حاکمیت دوگانه در وادی سینماست. این نهاد تلاش میکند نقش خود را فراتر از یک تشکل صنفی بداند و عملاً فرمون تصمیمگیری را از دست وزارت ارشاد و سایر نهادهای نظارتی خارج کند. چنین رویکردی نه تنها به وحدت نظام سینمایی لطمه میزند، بلکه میتواند به تضعیف خودِ خانه سینما در مواجهه با چالشهای واقعی صنفی منجر شود. در حالی که اعضای این نهاد منتظر پاسخی به درخواستهای معیشتی خود هستند، توجه به مسائل جانبی و سیاسی، اعتماد عمومی را بیش از پیش زیر سؤال میبرد. انتظار میرود خانه سینما بهعنوان نماینده صنفی، ابتدا به مطالبات برحق اعضای خود پاسخ دهد و سپس به مسائل حاشیهای بپردازد. شفافیت مالی و ارائه گزارش دقیق از وضعیت بودجه و درآمدهای این نهاد، میتواند گام نخست برای بازسازی اعتماد از دست رفته باشد. اعضا و اصناف مختلف خانه سینما، از جمله تدوینگران، فیلمبرداران، صدابرداران و بازیگران، همگی در شرایط سخت اقتصادی قرار دارند و چشمانتظار حمایت تشکل صنفی خود هستند. اگر خانه سینما نتواند در این آزمون سخت، از منافع مستقیم اعضا دفاع کند، حضورش در نهادهای تصمیمگیری کلان نیز بیمعنا خواهد بود. در نهایت، این نهاد باید میان نقش صنفی و نقش نظارتی خود تمایز قائل شود و از ورود به حوزههایی که در صلاحیت ذاتیاش نیست، پرهیز کند.
