ارزیابی «عملکرد دولت پزشکیان» را باید پس از گذر از این دوره انجام داد

«رسول صدرعاملی» کارگردان سینما در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس با اشاره به نقش و وظیفه هنرمندان در «جنگ تحمیلی رمضان» اظهار داشت: در جنگ، معمولاً دو نوع مأموریت برای فعالان حوزه رسانه و سینما وجود دارد. نخست مأموریتی فوری و آنی که ناشی از هیجانات روز و التهاباتی است که در لحظه رخ می‌دهد و بیشتر به کار ژورنالیستی شباهت پیدا می‌کند. در این چارچوب می‌توان مستندسازی‌های خوبی انجام داد و فیلم‌هایی ساخت که در آرشیو تاریخ باقی بماند تا نسل‌های آینده فراموش نکنند که ما چه روزهایی را پشت سر گذاشته‌ایم.

وی افزود: نوع دیگر، کاری اساسی‌تر و زیربنایی‌تر است که به پرداختن به همین مردمی مربوط می‌شود که از آن‌ها سخن می‌گوییم و نیز به خودِ کشوری که به واسطه این مردم حفظ و نگهداری می‌شود؛ کشوری که در واقع می‌توان گفت هیچ تسلیحات عجیب‌وغریبی از آن محافظت نمی‌کند، بلکه این مردم و توکل آن‌ها هستند که حافظ آن‌اند.

کارگردان فیلم های سینمایی «زیبا صدایم کن» و «من ترانه۱۵سال دارم» در پاسخ به این پرسش که چطور می‌توان این توکل را به تصویر کشید؟ تصریح نمود: سینما است دیگر؛ امید آن می‌رود که نیت‌ها درست باشد. اگر انسان از هوش غریزی خود استفاده کند، نه از هوش صرفاً حسابگرانه، اتفاقات خوبی رخ خواهد داد. جنگ تجربه‌ای تلخ به همراه دارد، اما می‌توان از دل همین تلخی‌ها به نوآوری و شکوفایی رسید.

او ادامه داد: معمولاً تجربه جنگ در سراسر جهان چنین بوده است؛ تخریب، خرابی، آوار، رنج و کشتار وجود داشته و سپس از زیر این غبار خاک، زمین مجال رویش پیدا کرده است؛ رویش‌های خیر.

کارگردان فیلم سینمایی «قایق سواری در تهران» در مورد مشکلات معیشتی بوجود آمده برای اقشار مختلف هنرمندان که تحت تاثیر جنگ ایجاد شده است؛ بیان کرد: به نظر می‌رسد همه ما پذیرفته‌ایم که دولت نه فقط این دولت، بلکه دولت‌های پیشین نیز به دلیل شرایط حاکم بر کلیت کشور، مانند تحریم‌های طولانی‌مدت و عوامل دیگر، همواره با توان محدودی مواجه بوده است. برخی دولت‌ها توانسته‌اند از همین ظرفیت محدود بیشترین بهره را در جهت آرامش و رفاه مردم ببرند و برخی دیگر کمتر موفق بوده‌اند.

وی افزود: به گمان من، ارزیابی عملکرد دولت پزشکیان را باید پس از گذر از این دوره انجام داد. همین که مردم هنوز جنگ را از منظر قحطی و کمبود به‌طور ملموس تجربه نکرده‌اند، نکته مثبتی است؛ اما در عین حال در درون خانه‌ها و زیر سقف‌ها، ناتوانی اقتصادی و کمبودهای جدی مادی باعث شده است مردم رنج‌های فراوانی را تحمل کنند.

«رسول صدرعاملی» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: هنرمند تفاوتی اساسی با دیگر مردم ندارد. کار هنرمند خلاقیت است و زمانی که شرایط مناسب‌تری داشته باشد، این خلاقیت بهتر بروز پیدا می‌کند. البته گاهی نیز شرایط نامناسب به خلق خلاقیت‌های برجسته‌تر منجر می‌شود؛ به این معنا که خودِ کمبود یا قرار گرفتن در تنگنا می‌تواند خلاقیت را برانگیزد. با این حال، به نظر من هنر چون در ذات انسان‌هاست و مبتنی بر محاسبات صرف نیست، در هر شرایطی مسیر خود را طی می‌کند.