آخرین اخبار

و ناگهان حال زن، خوب می‌شود!

حمیدرضا رنجبرزاده|ارسطو، کاتارسیس را آن تزکیه یا پالایشی می‌شمارد که از پس تجربه‌ی دراماتیک مخاطب برمی‌آید. چگونه؟ با ترکیبی از…

بیشتر بخوانید »

همه‌چیز آرومه، من چقدر خوشبختم

ایمان عظیمی| این تنها سینمای مجعول اجتماعی و کمدیفارسی‌های چرک و متعفن نیستند که فضای سینمای ایران را به تسخیر…

بیشتر بخوانید »

یک غافلگیری لحظه آخری، دردی را دوا نمی‌کند!

محمدسجاد حمیدیه|فیلم «بیلبورد» کاملا متکی بر غافلگیری لحظه آخری خود است. تا پیش از سکانس پایانی، منطق فیلم کاملا مبهم…

بیشتر بخوانید »

جلوگاه فجر، در غیاب حدود شرعی

جشنواره فیلم فجر در حالی فعالیت خود را آغاز کرده است که فارغ از حضور یا عدم حضور برخی چهره‌های…

بیشتر بخوانید »

خون‌شوری به سبک «زنده‌شور»

سجاد محمودی – پژوهشگر حوزه سیاست‌گذاری فرهنگی|فیلم سینمایی «زنده‌شور» که روایت اعدام چند محکوم زندانی است، مخاطب را در برابر…

بیشتر بخوانید »

آرونوفسکی مناطق محروم!

حمیدرضا رنجبرزاده|در اکثر آثار دارن آرونوفسکی که فیلم مادر (۲۰۱۷) بارزترین و البته نابخشودنی‌ترین آن‌هاست، متن عملاً ول‌معطل است و…

بیشتر بخوانید »

همان مرده‌شور می‌آمد بهتر بود!

محمدسجاد حمیدیه|زنده‌شور شروع کنجکاوی برانگیزی دارد. پنج نفر قرار است اعدام شوند و فیلم قرار است با شخصیت این پنج…

بیشتر بخوانید »

پولی که هدر شد، آبرویی که رفت

ایمان عظیمی| وقتی از لزوم صنعتی شدن سینمای ایران می‌گوییم از تاثیراتی که این مسئله بر روی اقتصاد هنر مملکت…

بیشتر بخوانید »

اسکورتِ تماشایی، به مقصد می‌رسد؟!

حمیدرضا رنجبرزاده|افرادی که ایرادهایی بنی‌اسرائیلی به لوکیشن محدود «شب طلایی» می‌گرفتند، حالا باید بیایند و «اسکورت» را ملاحظه کنند! یوسف…

بیشتر بخوانید »

دیوانه می‌شویم!

ایمان عظیمی| ترافیک بالای فیلم‌ها در ادوار مختلف جشنواره فجر از سال‌ها پیش تاکنون باعث شده تا تعداد آثار بی‌ربط…

بیشتر بخوانید »
دکمه بازگشت به بالا