جناب پرستویی! مصلح اجتماعی نباش
مسعود حنیفی| چندی پیش پرویز پرستویی در یکی از استوریهای اینستاگرامش جریان تاریخمصرفگذشته و فاسد پهلوی را مورد خطاب قرار داد و با زبانی تند به نقد این خانواده منحوس پرداخت، اما خیلی زود بهخاطر حمله چتباتها و خائنین حرفهایش را پس گرفت و از دوستداران رضا پهلوی عذرخواهی کرد و صفحه مجازیاش را هم بست! ایراد صرفا از پرویز پرستویی و شوق عجیبش بیان حرفهای درست و غلط نیست، بلکه اشکال اساسی را باید در سازوکار بها دادن به سلبریتیها و کاربست آنها در بیشتر مسائل مملکتی از طرف مسئولین امر جستوجو کرد.
پرستویی و افرادی چون او به دلیل شهرت زیاد لقمههای چربونرمی برای گروههای سیاسی به حساب میآیند و به دلیل مقبولیت در نظر بعضی از دوستداران و تابعان فرهنگ شهرت، ابایی از بیان حرفهای مگوی دولت پنهان از طریق حنجره خویش ندارند. همه اینها درحالیست که جریان اصیل انقلاب هیچ نیازی به سلبریتیها برای اثبات حقانیت خویش ندارد و آنها فقط بازیگر، فوتبالیست و خوانندهاند. باری، اما سؤال مهم این است: آیا سلبریتی باید در همه مسائل نظر بدهد؟
واقعیت این است که شهرت و تخصص دو مقوله کاملاً جدا هستند. یک بازیگر درخشان لزوماً در اقتصاد، سیاست خارجی یا بهداشت عمومی دانش تخصصی ندارد. وقتی سلبریتیها بدون مطالعه کافی در حوزههای پیچیده اظهارنظر میکنند، خطر سادهسازی مسائل جدی و گمراه شدن مخاطبان عام وجود دارد. از طرف دیگر، نمیتوان حق شهروندی آنها را برای داشتن نظر نادیده گرفت. سلبریتیها هم شهروندند و حق دارند دغدغههایشان را بیان کنند، اما در اینجا مسئله اصلی حق نیست، بلکه کیفیت و مسئولیت اظهارنظر است.
شاید بهترین رویکرد این باشد که مخاطبان یاد بگیرند شهرت را با اعتبار علمی یا تخصصی اشتباه نگیرند، و سلبریتیها هم مرز بین دغدغه شهروندی و ورود غیرتخصصی به حوزههای پیچیده را بهتر بشناسند. در نهایت، فضای مجازی این مرزها را کمرنگ کرده و این وظیفه همه ماست که با سواد رسانهای بیشتر، صداهای پرنفوذ را نقادانه بشنویم. درنهایت باید گفت که نمیتوان از پرویز پرستویی انتظار اکت ویژهای داشت، چون او تنها یک بازیگر است و با کمترین فشار درهممیشکند.
