پیشنهاد سردبیر

قصه‌ای سرراست

محمدسجاد حمیدیه| «حاشیه» تا کنون یکی از فیلم‌های قابل اعتنای جشنواره به شمار می‌آید؛ اثری که امتیاز اصلی‌اش در روایت…

بیشتر بخوانید »

و ناگهان حال زن، خوب می‌شود!

حمیدرضا رنجبرزاده|ارسطو، کاتارسیس را آن تزکیه یا پالایشی می‌شمارد که از پس تجربه‌ی دراماتیک مخاطب برمی‌آید. چگونه؟ با ترکیبی از…

بیشتر بخوانید »

همه‌چیز آرومه، من چقدر خوشبختم

ایمان عظیمی| این تنها سینمای مجعول اجتماعی و کمدیفارسی‌های چرک و متعفن نیستند که فضای سینمای ایران را به تسخیر…

بیشتر بخوانید »

یک غافلگیری لحظه آخری، دردی را دوا نمی‌کند!

محمدسجاد حمیدیه|فیلم «بیلبورد» کاملا متکی بر غافلگیری لحظه آخری خود است. تا پیش از سکانس پایانی، منطق فیلم کاملا مبهم…

بیشتر بخوانید »

آرونوفسکی مناطق محروم!

حمیدرضا رنجبرزاده|در اکثر آثار دارن آرونوفسکی که فیلم مادر (۲۰۱۷) بارزترین و البته نابخشودنی‌ترین آن‌هاست، متن عملاً ول‌معطل است و…

بیشتر بخوانید »

همان مرده‌شور می‌آمد بهتر بود!

محمدسجاد حمیدیه|زنده‌شور شروع کنجکاوی برانگیزی دارد. پنج نفر قرار است اعدام شوند و فیلم قرار است با شخصیت این پنج…

بیشتر بخوانید »

دیوانه می‌شویم!

ایمان عظیمی| ترافیک بالای فیلم‌ها در ادوار مختلف جشنواره فجر از سال‌ها پیش تاکنون باعث شده تا تعداد آثار بی‌ربط…

بیشتر بخوانید »

بازگشت موفق مهدویان به روایت مستندگونه از جنگ

محمدسجاد حمیدیه| «نیم‌شب» از همان ابتدا در شمار آثار کنجکاوی‌برانگیز جشنواره فجر امسال قرار گرفت؛ فیلمی که نام محمدحسین مهدویان…

بیشتر بخوانید »

هدر رفتن شروعی خوب

محمدسجاد حمیدیه| قمار باز در آغاز جذاب به‌نظر می‌رسد. فیلم خوب شروع می‌شود، مساله اصلی داستان را خیلی سریع تشریح…

بیشتر بخوانید »

نئوفلاکتیسم!

حمیدرضا رنجبرزاده| منوچهر هادی پس از تجربه‌های فراوان و درخشانش، این‌بار فرمان را چرخانده و جاده‌ی خاکی «ژانر فلاکت» را…

بیشتر بخوانید »
دکمه بازگشت به بالا