خطر خزنده موج کره‌ای

مسعود حنیفی| 2.5 درصد از نوجوانان و جوانان 12 تا 25 ساله در پاسخ به نظرسنجی مرکز تحلیل اجتماعی (متا) که از آن‌ها پرسیده بود اگر بخواهند فقط به یک ژانر موسیقی گوش بدهند کدام یک را انتخاب می‌کنند، «کِی‌پاپ» را برگزیدند و 11.5 درصد هم گفته‌اند که در کنار دیگر سبک‌ها و ژانرها به کِی‌پاپ هم گوش می‌دهند.

از این منظر، نمی‌توان موسیقی پاپ کره‌ای را به ‌مثابه تهدید درنظر گرفت. در نقطه مقابل اما، این علاقه به طراحی و مدلینگ به شیوه و سبک کی‌پاپرهاست که می‌تواند در آینده به ‌مثابه تهدیدی برای فرهنگ جامعه ایرانی درنظر گرفته شود. بر همین مبنا، در ادامه به پیامدهای منفی این موج خواهیم پرداخت. ورود پدیده کی‌پاپ به ایران، اگرچه در ابتدا صرفاً به ‌عنوان یک سرگرمی موسیقایی آغاز شد، اما می‌تواند آثار منفی قابل‌ توجهی بر فرهنگ و هویت ملی بگذارد. نخستین و مهم‌ترین آسیب در این مسیر، تضعیف هویت فرهنگی بومی است. کی‌پاپ در واقع فقط موسیقی نیست و یک بسته فرهنگی تمام‌عیار و مهندسی‌شده به ‌نظر می‌رسد که سبک زندگی، مد، آرایش و حتی ارزش‌های خاص جامعه کره جنوبی را به‌ طور پنهان ترویج می‌کند.

جذب گسترده نسل جوان ایرانی به این الگوهای وارداتی، می‌تواند به مرور زمان باعث فاصله گرفتن آن‌ها از میراث فرهنگی غنی، زبان فارسی و هنرهای اصیل ایرانی شود و در نهایت نوعی ازخودبیگانگی فرهنگی را رقم بزند. دومین آسیب جدی و نگران‌کننده، ترویج استانداردهای زیبایی غیرواقعی و مخرب است. صنعت سرگرمی کی‌پاپ بر پایه ظاهری بسیار ایده‌آل‌سازی‌شده، جراحی‌های زیبایی افراطی و رژیم‌های غذایی سختگیرانه و ناسالم استوار است. انتشار گسترده و مداوم این تصاویر روتوش‌شده در شبکه‌های اجتماعی، باعث ایجاد نارضایتی شدید از بدن، کاهش اعتمادبه‌نفس و افزایش گرایش به عمل‌های زیبایی پرخطر در میان نوجوانان ایرانی می‌شود که با ویژگی‌های چهره و ساختار ژنتیکی بومی ما همخوانی ندارد. آخرین پیامد منفی، گسترش مصرف‌گرایی افراطی و کور است.

در مجموع، بدون سواد رسانه‌ای و نقد آگاهانه، این پدیده می‌تواند به ابزاری برای همگن‌سازی فرهنگی و فرسایش عمیق تدریجی هویت مستقل ایرانی تبدیل شود.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو + دوازده =

دکمه بازگشت به بالا