سینمای محفلی را چه به اکران خصوصی؟
هفته گذشته با اکران مردمی فیلم «ماه پنهان» به پایان رسید. نمایش مردمی همان اسم بزکشده اکران خصوصی است ولی هدف همان عرضه کردن و رسمیت بخشیدن به سلبریتیهاست، بهطوریکه هیچ مرجعی نتواند در برابر آنها قد علم کند و حرف و نگاهش مشتری داشته باشد. رسمیت بخشی به سلبریتی درنهایت به ضد کارکرد خود بدل میشود و آنها در نزاعهای سیاسی، خود واقعیشان را نشان میدهند. در غرب، بهویژه در آمریکا اما چنین نیست.
اکران خصوصی در هالیوود کاملا مصدایق و مبنای مشخصی دارد که یکی از آنها سنجش واکنش واقعی مخاطب و ارزیابی این موضوع است که آیا بخشهای مختلف فیلم (مانند داستان، ریتم، شخصیتپردازی یا پایانبندی) به درستی عمل میکنند یا خیر.
یکی دیگر از اهداف اکران خصوصی اثبات ارزش تجاری و هنری پروژه برای دریافت بودجه تکمیلی، فروش حقوق پخش داخلی یا بینالمللی و یا دریافت چراغ سبز نهایی برای اکران گسترده است، آخرین هدف نیز ایجاد سروصدا برای تحت تأثیر قرار دادن رأیدهندگان بهمنظور تضمین نامزدی یا پیروزی در جوایز بوده که سینمای ایران هیچ بهرهای از آن نبرده است.
